TempEdith

Over Edith, dierentolk (en onze blogger!)

25.03.2018, Edith (en Eveline)

Hoe is het begonnen..

Dat is een goede vraag, natuurlijk ben ik altijd gek op dieren geweest, ondanks er bij mij thuis geen dieren waren en mijn ouders ook geen dierenmensen waren. Mijn eerste vakantiebaantje was bij een hondentrimster.

En ik zat ook dag en nacht bij kennissen van mijn ouders die een hond hadden.

 

Mijn hele leven heb al iets met dieren willen doen, alleen wist ik niet wat.

Asiel vond ik te zwaar, dierenartsassistente was het niet want ik kan niet tegen injecties en bloed. Dus ja wat dan?

 

Ik pik gevoel en sfeer enorm snel op. Dat heet HSP oftewel Hoog Sensitief Persoon. Als ik een ruimte binnenkom, dan pik ik de sfeer direct op. Ik besloot iets met dit gevoel te gaan doen.

 

Ik ben begonnen met  Shamballe/Reikie dat is zoiets als overbrengen van energie door middel van handoplegging. Hierdoor ben ik steeds meer gaan voelen. Ik voel waar iemand pijn of ongemak heeft of iets heeft meegemaakt.

Maar nu was ook het moment om dit te gaan combineren met mijn liefde en interesse voor dieren.

 

Healing Touch For Animals ; het overbrengen van energie door middel van je handen en het zelf herstellend vermogen van het lichaam aanspreken heeft mij altijd al aangetrokken.

Dieren reageren hier ook geweldig op, ze vinden het altijd fijn als ik mijn handen op hun lichaam leg. Ze gaan gelijk de ontspanning in.

 

Wanneer ontdekte ik dat ik op een andere wijze dieren begrijp?

 

Vooral bij paarden voelde ik veel verdriet, stress en boosheid. Zodra ik bij een paard ging staan kreeg ik van alles te voelen. Soms liepen de tranen over mijn gezicht, zomaar.

Door de paarden, en dan met name door Temp, mijn vaste paard op de manege waar ik toen reed, kreeg ik in de gaten dat hij mij iets duidelijk wilde maken, maar ik wist niet wat.

Ik heb toen besloten de opleiding Communiceren met Paarden (lichaamstaal) te gaan doen.

Tijdens deze opleiding was een item waarbij het de bedoeling was dat je samen met een vreemd paard ging wandelen en dat het paard uit vrije wil al jouw bewegingen zou volgen.

Ik kreeg een merrie om mee te wandelen en na een tijdje liepen de tranen over mijn gezicht en werd ik intens verdrietig. Ik wist niet wat mij overkwam, het voelde dat dit niet van mij was maar van de merrie.

Na afloop bracht ik haar naar haar stal terug en daar waren de eigenaren die haar opvingen.

Ze waren zo blij voor haar dat ze mee mocht doen, dat gaf haar afleiding want ze had net 2 veulens verloren. Ze was drachtig van een tweeling maar ze zijn allebei doodgegaan. Het verdriet van de merrie was enorm vertelden ze mij.

Op dat moment wist ik dat ik die gevoelens had doorgekregen.

 

Ik stond een keer bij een merrie en die vertelde mij dat haar eigenaar haar wilde laten dekken voor een veulen en dat zij dat niet wilde. Zij wilde geen veulen op deze wereld zetten op de plek waar zij nu was. Ik heb haar toen verteld dat zij de enige was die dit kon afstoten. Dat zij dit zelf in de hand had. Ze heeft het inderdaad afgestoten. Na een tijdje vertelde ze mij weer dat ze toch nog een keer gedekt zou gaan worden. Ik zei weer tegen haar dat ze dit kon afstoten. En opnieuw heeft ze dit ook gedaan. Ze is daarna niet meer gedekt.

 

Tijdens de vervolgcursus communiceren met paarden sprak ik iemand die ik uit de basiscursus ken. We zaten samen tegenover een Haflinger en zij vertelde mij dat ze de cursus Telepathisch Communiceren met Dieren had gevolgd, en dat dit zo geweldig was.

We keken tegelijkertijd naar het paard, het paard naar ons met zijn oortjes naar ons gericht en alle twee waren wij eigenlijk al bezig met het communiceren. Toen wist ik het! Dit was het wat ik wilde en ik wist ook al dat ik dit kon.

Ik ben de cursus bij Cecilia van der Drift gaan doen en ik heb ook geen moment aan mijzelf getwijfeld. Ik gaf mij op voor de vervolgcursus -daar was ik de enige- dus eigenlijk gaat de cursus dan niet door, maar Cecilia liet die voor mij doorgaan omdat ik zo gedreven was.

Hier hebben wij ter plekke op kippen, paarden, honden en poezen geoefend en dat ging geweldig.

Ik wist totaal niet hoe een sessie met kippen zou gaan, maar stelde vragen zoals; "vertel mij maar welke kippen er hier vandaan komen" of de vraag; "waar legt een betreffende kip het liefste haar eieren?" Maar ook "hoe komt het dat een haan 2 van zijn tenen kwijt is?"

De antwoorden waren allemaal goed en ze kon mij ook laten zien wat ik had verteld over het leggen van de eieren op welke plek ze werden gelegd.

 Het is zo dat het eerste wat er in je hoofd komt dat dit niet van jou is maar van het dier.

Het is ook belangrijk niet te gaan twijfelen en je af te gaan vragen of het jouw eigen gedachten of die van het dier zijn.

 

Hoe ontwikkel je die antenne om gevoelens op te pikken?

 

Dat ligt eraan. De ene voelt eerder, de ander ziet beelden en weer anderen horen gelijk stemmen.

Ik ben mij bewust geworden van mijn sterkte intuïtie en ik heb geleerd dit beter te gebruiken.

Telepathische communicatie is gebaseerd op het werken met energie. Ieder voorval, iedere gedachte en iedere ervaring is eigenlijk niets anders dan het ontvangen en uitzenden van energie.

 

Het is belangrijk dat je niet druk bent in je hoofd en geen stress hebt. Geloof in jezelf en denk niet "dat zijn mijn gedachten die ik hoor". Wat je hoort kan je zelf echt niet verzinnen.

Dus probeer het denken uit te zetten en schrijf gelijk op wat je in je hoofd hoort aan woorden, zinnen krijgt en wat je ziet omschrijf dit gelijk. Wat je ruikt en voelt en wat je gewoon weet.

 

Als dierentolk leg ik telepathisch contact met dieren, hiermee vertaal ik dierentaal naar mensentaal.

Door in meditatie te gaan en af te stemmen op de energie van een dier kan beeld, geluid, geur, reuk, tast en emotie uitgewisseld worden.

Het heeft niets te maken met het lezen van lichaamstaal. En ik ben ook geen dierenfluisteraar, want ik fluister helemaal niets.

 

Contact leggen doe ik met behulp van een foto en enkele gegevens van het dier, en dan met name de kop en de ogen zijn belangrijk. Energie is zo sterk, dat op het moment dat je aan het dier denkt d.m.v. de foto en de naam je eigenlijk al contact met het dier hebt.

Het is niet nodig in de directe omgeving van het dier te zijn om telepathisch contact te maken ik kan dit ook op afstand doen, al woont het dier aan de andere kant van de wereld, dan maakt dit nog geen verschil.

 

Ik stel mij altijd eerst aan het dier voor en als het dier ervoor open staat ga ik vragen stellen en krijg ik antwoord van het dier. Dat hoor ik in mijn hoofd, in mijn eigen taal en mijn eigen stem, alleen de snelheid en intonatie kan veranderen. Ik schrijf alles gelijk op. Ik kan hierdoor het karakter van het dier heel goed bepalen, ik voel liefde of afstand, onzekerheid en stress.

Ik zie het dier lopen of zitten of snuffelen, wat hij/zij aan het doen is en vraag dan of hij/zij bij mij wil komen zitten. Het is dan belangrijk het dier dan al te observeren. Wat valt je op, hoe loopt het, komt het snel of langzaam, wat doet het op dat moment en waar gaat het bij je zitten. Links of rechts naast je, voor je of achter je. Dit zijn allemaal herkenpunten voor de verzorger. Dan vertel ik het dier wie ik ben en dat ik hem kan verstaan, voelen en de beelden kan zien die hij mij wil laten zien.

Ik vertel dat zijn verzorger een aantal vragen voor hem heeft.

Door oefenen, oefenen en nog eens oefenen ontwikkel je het voelen, zien, ruiken en horen. In het begin was het alleen het praten en de beelden, daarna kwam het voelen erbij. Ze kunnen mij laten voelen wat zij voelen. Dus is er een dier ziek en kan de dierenarts er niet achter komen wat er is, kan het dier mij laten voelen waar het pijn of ongemak heeft en hoe ernstig dit is.

Dit kan dan weer aan de dierenarts worden doorgegeven zodat deze gerichter kan gaan zoeken. Er zijn tegenwoordig veel dierenartsen die hiervoor open staan. Ik stel zeker geen diagnose.

In geval van ziekte, onzindelijkheid, gedragsverandering, verwijs ik altijd eerst door naar een dierenarts.

Door de healing Touch for Animals cursus heb ik ook geleerd meer te voelen en door healing op afstand te kunnen geven kan ik het dier laten ontspannen. In geval van dieren uit het buitenland, die erg gestrest zijn, kan een healing op afstand al een hele verandering brengen. De rust, ontspanning en het loslaten van trauma's werkt geweldig en hierdoor vindt er een gedragsverandering plaats en de band tussen de verzorger en het dier wordt hierdoor alleen maar sterker. Het dier voelt zich gehoord en begrepen omdat hij zijn verhaal kan vertellen waardoor zijn verzorger hem begrijpt en hier rekening mee kan houden.

 

Dank je wel Edith voor dit interview, een bijzonder verhaal over een prachtige gave. 

 

In het tweede deel van Edith's verhaal en interview, heb ik haar gevraagd naar haar meest indrukwekkende sessies en verhalen. Nieuwsgierig geworden?
Hou Andy's Blogs in de gaten!

Op de foto zie je Temp, het paard waarmee Edith's verhaal is begonnen. 

Meer nieuws

Die goeie ouwe cap..

19 sep. 2018, Eveline

Het is wel leuk om ze weer eens te zien. De muffe zoldergeur hangt erin, en op het kinbandje dwarrelt iets "groens". Een schimmel, gok ik. Ik heb ze jaren niet aangeraakt...

De Hondenplons!

18 sep. 2018, Melanie

"Is het eigenlijk druk bij de hondenplons mam?" Joey bedenkt zich ineens dat hij wel graag met zijn honden wil zwemmen. Maar dat er bij zo een...

Help! Mijn kind wil op paardrijles!

14 sep. 2018

Heel veel kinderen doen fanatiek aan sport. Dat is niet alleen gezond, maar ook leuk. Je bouwt sociale contacten op, leert teamplayen en bent lekker ...